Verjaardag Luuk 1 februari 2007

Oom Bart belt Luuk om hem te feliciteren met z'n verjaardag. Als oom Bart belt, is Luuk aan het klussen met z'n zaagje. Hij krijgt de telefoon van mama in z'n andere hand. Oom Bart feliciteert hem en vraagt: "Hoe oud ben je geworden?". Luuk is echter gewend te laten zíen hoe oud hij is door het juiste aantal vingers op te steken. Oom Bart krijgt dan ook te horen: "Dat kan ik nu niet zeggen, want ik heb de zaag in de ene hand en de telefoon van mama in de andere." Kortom, geen hand meer vrij om m'n vingers voor je op te steken...

 
Januari 2007

Luuk heeft een duplo trein gekregen en vraagt steeds aan anderen de rails te bouwen. Hij speelt dan even met de trein en breekt vervolgens de hele baan af. Gisteren verzuchtte hij, terwijl hij naar de kapotte baan stond te kijken: 'Moet ik de baan weer bouwen, ik word daar toch zo moe van'. Dus ik zei: 'Dan moet je hem niet steeds afbreken, hoef je hem ook niet steeds op te bouwen'. Zegt hij: 'O ja, nu weet ik weer waarom ik er zo moe van word'. ...???!!!????

 
Maart 2006

Luuk kijkt regelmatig met opa Den Ham naar dvd’s van trekkers en landbouwwerktuigen. Eindeloos kunnen ze genieten van de beelden en als ze ’t toch niet goed gezien hebben, spoelen ze nog even terug en kijken voor de zoveelste keer hoe het ook al weer werkt.

Op een ochtend staat Luuk met mama voor het raam omdat er een trekker door de straat rijdt. Als deze de bocht omgaat en uit het zicht verdwijnt, zegt Luuk: ”Even terugspoelen, mama“.

 
Maart 2006

Elke ochtend roept Luuk als hij een tijdje wakker is en het welletjes vindt: ”Papa, uithalen!“. Waarop papa hem bevrijdt van z’n slaapzak en uit bed haalt. Nu het steeds vroeger licht wordt en Luuk nog geen klok kan kijken, komt het roepen ook steeds eerder. Op een ochtend is het zelfs kwart over zes. Dat is papa iets te gortig en vertelt Luuk dan ook dat hij papa de volgende ochtend niet meer moet roepen.

De volgende ochtend roept Luuk: ”Mama, uithalen“. Geheel volgens de regels, dat wel, maar nog steeds erg vroeg. Dus papa spreekt af met Luuk: morgenochtend geen papa of mama meer roepen. Papa komt je vanzelf wel halen. Je zou zeggen dat alle opties nu afgeblokt waren, maar Luuk vond er nog een: de volgende ochtend hoorden we Luuk, in plaats van roepen, keihard zingen!

Toen papa z’n kamer op kwam zei hij (was het met een triomfantelijke blik of leek het zo?): ”papa mama niet geroepen“ ”papa komt vanzelf halen“. Tja, wat kan je daar nou op zeggen?

 
Maart 2006

Nog een voorbeeld waaruit blijkt dat Luuk heel goed kan luisteren, maar daarbij de woorden vrij letterlijk opvat.

’s Ochtends heeeel vroeg liggen papa en Luuk in het grote bed als papa nog even z’n ogen dicht wil doen. Luuk moet dus terug naar de gang waar mama en Leon ook zijn. Luuk heeft echter dorst en vraagt papa: ”Mag water, papa?“ (wat betekent: mag ik water, papa?).

”Ja“, zegt papa, ”vraag maar even aan mama“. Niet wetende dat mama onder de douche staat. Luuk doet netjes de deur van de slaapkamer dicht en loopt naar de badkamer. Maar als Luuk zijn vraag herhaalt, zegt mama, die niet wist dat papa nog even ging slapen: ”Vraag maar even aan papa, mama staat nu onder de douche“. Dus Luuk loopt terug naar de slaapkamer en papa ziet de klink weer langzaam naar beneden gaan en Luuk binnenkomen. Papa, niet wetende dat Luuk was teruggestuurd door mama, zegt: ”Luuk, papa had gezegd: naar de gang, deur dicht en zachtjes doen“.

Je zou zeggen dat papa nu rustig z’n ogen dicht zou kunnen doen, maar dit is wat gebeurde: Luuk gaat naar de gang, doet heel zachtjes de deur weer dicht, blijft achter de deur staan en fluistert, heeeel zachtjes: ”Papa, mag water?“.

Hierna moest papa zo hard lachen dat hij niet meer kon blijven liggen en Luuk alsnog z’n water kreeg.